„Nie ma grzechu — jest tylko pech.
Ale nie czarujmy się — Sopot tamtych lat był elitarnym kurortem. Nad morzem odpoczywali tylko bogaci ludzie. Przyjeżdżało trochę Cyganów i tyleż cyganerii. A dziś
Lato stulecia
Cała Polska na wakacjach. Ze dwa miliony rodaków moczy nogi w Bałtyku. Na termometrze najczęściej 15, ale czasem przecież także 30°C! Wielki romantyk socjalizmu radziecki pisarz Konstanty Paustowski bawiąc w Gdańsku powiedział
aby pisać, trzeba być ogolonym,
trzeba czuć swoje bicepsy,
trzeba być jak po kąpieli w morzu.
I jak tu nie pójść na plażę Tłumy. Rzeczywiście cztery miliony nóg. Na szczęście nie wszystkie naraz i nie w jednym miejscu, lecz w ciągu sezonu, wzdłuż wybrzeża. Morza prawie nie widać, za to słychać Mariana Załuckiego
Morze, Polskie Morze, tak szumi bez przerwy, że aż dziwne polskie,
a łagodzi nerwy... W słonecznych okularach, w kąpielowym płaszczu, z mikrofonem w kieszeni, brodzę w wodzie nagrywając plażowe migawki. Pierwsze nogi, jakie dostrzegłem, należały do Lidii Wysockiej. Dziennikarstwo to bezczelny zawód. Skłoniłem się uprzejmie i spytałem
—Kto panią sprowadził na Wybrzeże
—„Wagabunda". „Wagabunda" urodził się na plaży przed Grand Hotelem. Ojcem był Karol Szpalski, matką ja zostałam. Pomysł, nazwa, idea kabaretu powstały któregoś“(13)